Wspomnienia absolwentów II LO

• • • Bożenna Rapczyńska (Grybajtys)
    • Celina Pietrewicz
    • Grażyna Balczeniuk (Życzkowska)
    • Grażyna Reszczyńska (Renkiewicz)
    • Hanna Wysocka
    • Ewa Żuchowska
    • Marlena Jasińska (Jagłowska)
    • Edyta Roszkowska-Kożuszek
    • Brygida Aleksandrowicz (Żukowska)
    • Artur Cichmiński
    • Marek Ziarko
    • Monika Predko
    • Ewa Piech
    • Michalina Cimochowska (Bargłowska) i Sylwester Cimochowski
    • Krzysztof Snarski
    • Robert Wagner
    • Ania D.
    • Urszula Musiał-Powierza

• • • • Urszula Musiał-Powierza

      • Moja przygoda z II Liceum rozpoczęła się, gdy miałam 13 lat, w 2002 roku. Trwała 6 lat, ale nie wynikało to z ociężałości mojego umysłu. Od dziecka wiedziałam, że chcę być częścią tej społeczności. Prawdopodobnie wynikało to z faktu, że moje starsze rodzeństwo również ukończyło tę szkołę. Uczyłam się tam nieco dłużej niż standardowo, gdyż trafiłam na okres reformy związanej z istnieniem gimnazjum. Przez pierwsze trzy lata uczyłam się w klasie „B” gimnazjum, kolejne trzy lata spędziłam w licealnej „C2” – humanistycznej. To był wyjątkowy rocznik, chyba pierwszy raz w historii szkoły były dwie klasy humanistyczne.

        Początkowo zostałam przydzielona do klasy C1, której wychowawcą i polonistą był Pan Zbigniew Pawłowski. Klasę C2 w zakresie języka polskiego prowadziła Pani Ewa Kuczek. W tym miejscu wypadałoby, żebym przeprosiła Pana Pawłowskiego, że uciekłam już pierwszego dnia... z całym szacunkiem należnym jego wiedzy, osobowości i charyzmie, „moim” profesorem od gimnazjum była Pani Kuczek. Nie wyobrażałam sobie, żeby mogło być inaczej. Szybko zorganizowałam przenosiny i tak już zostało.

        Trafiłam do świetnej klasy, do dziś wspominam moich kolegów – Edyta Żynda, Patryk Witkowski, Ewelina Wasilewska, Patryk Kimszal... mogłabym tak wymieniać prawie do 30. Chyba tylu nas było? Z Panią profesor łączyły mnie nie tylko lekcje, ale również przynależność do „Antraktu” (mam nadzieję, że dziś działa równie prężnie, co te hmm... 17! lat temu). Wiele wspaniałych wspomnień wiąże się właśnie z przygodami „Antraktu”, jednak po niemal 20 latach trudno mi z pełną stanowczością określić, które przypadały na okres gimnazjum, a które liceum. Ważne, że mieliśmy kilkanaście lat, byliśmy prawie dorośli...

        Z całą stanowczością muszę stwierdzić, że do legend zdecydowanie należała nauczycielka fizyki Pani Ewa Hintertan – Panią również wypada mi przeprosić, tym razem za oporność ;). Przed wejściem do klasy wszyscy stali w parach. Niewątkowa w swoim rodzaju, królestwo Pani profesor...

        Pani Ewa Kuczek – jej również nie trzeba nikomu przedstawiać, jestem pewna, że do dziś jej nazwisko budzi uśmiech, ale u niektórych grozę! Sala na pięterku – wyjątkowa w swoim rodzaju, królestwo Pani profesor...

        Pani Urszula Danilewicz – jeden z tych nauczycieli, u których cisza panuje niezależnie od jej dobrego, czy też złego humoru. Do dziś pamiętam zmarszczkę między brwiami, jak była zła i głośny śmiech, kiedy udało się ją rozbawić. Wielu nauczycieli, którzy nie uczyli mnie bezpośrednio, również zostało w mojej pamięci.

        Pisząc o legendach, muszę wspomnieć również o Panu Wacku, woźnym, który witał nas zawsze przy szatniach. Co on z nami miał... traktował nas jak równych, więc wzajemnie żartowaliśmy – on z nas, my z niego. Zdecydowanie był legendą szkoły za moich czasów. Mówiąc o Panu Wacku, muszę wspomnieć również o szatni. Kilkanaście lat temu to było miejsce spotkań międzyklasowych na przerwach. Po każdej lekcji szło się na „ładę”. Siadaliśmy na ladzie w szatni, na ławkach, dzieliliśmy się jedzeniem, śmialiśmy się... Ile razy Pan Wacek nas przeganiał. Bo ile można robić tam tłok?! Czy tak jest również dzisiaj? To był cudowny czas.

        Urszula Musiał-Powierza matura 2007